Men kan nooit precies weten welke oorlog de verschrikkelijkste of akeligste was . En niemand kan weten voor wie een oorlog (welke oorlog ook) het pijnlijkst was. De hoeveelheid van het lijden, de angst, de  pijn of de afschuw is niet te wegen. Toch kan men met behulp van de egodocumenten de afschrikwekkende ervaringen van Joden in de WO II proberen te begrijpen.
Etty Hillesum (Middelburg, 1914 – Auschwitz, Polen,1943)  kwam uit Joodse familie en ze heeft de WO II meegemaakt.  Door haar egodocumenten legde ze haar getuigenis, ervaringen, dilemma’s en opvattingen af. Haar verhouding  tot het leven en de mensheid is vrij positief en helder.
Etty, wás‘’echter geen ‘doorsneeburger’, maar een vrouw en een jodin die niet alleen behoorlijk in de knoop zat met betrekking tot haar persoonlijke liefdesleven, maar die tevens een scherp historisch inzicht had in de politieke werkelijkheid om haar heen’’; voor haar was de enige oplossing een bewustwordingproces dat tot een onvoorwaardelijke liefde leidde. En toch, ze die zo hoopvol was en die zoveel in de goedaardigheid van de mensen geloofde was degene die in Auschwitz vermoord werd.In haar leven speelden twee mannelijke figuren een grote rol vooral wat haar levensfilosofie betreft. De ene, ‘’Han Wegerif vertegenwoordigt het vaderlijke veiligheidaspect... en de andere, Julius Spier, was de oudere meester die immers zijn brilijante leerling van advies dient en inspireert’’. Het is zeker een van de factoren waarom haar verhouding tot de Duitsers anders was van die van Herzberg.  Omdat ze geen directe getuige van de afschuw van een concentratiekamp was was het voor haar makkelijker om andere gedachten te koesteren. In de periode toen ze met het schrijven begon kreeg ze  een baan als administratief medewerkster bij de Joodsche Raad en daarom kunnen we deze gebeurtenissen als een soort verzachtende omstandigheden beschouwen. Ze vroeg zich vaak af wat de zin van het ‘lijden’is. Waarschijnlijk  zouden haar  bechouwingen over het leven anders zijn indien ze van het prille begin in een concentratiekamp was en indien ze nooit zo’n inspiratief  liefdesleven had. Haar geestelijke goeroe, Julius, ‘’zegt dat de liefde tot alle mensen mooier is dan de liefde tot één mens’’. Om dat te bereiken probeerde ze God binnen zichzelf te zoeken. De ‘’Innerlijke  geconeentreedheid richt hoge muren om’’ haar ‘’heen op, waarin’’ ze ‘’zichzelf weer terugvindt’’, ze ‘’uit alle verstrooiingen weer bijeenraap tot een geheel en... er kunnen tijden komen waarin ... de muren om’’ ze ‘’heen kwamen te staan, waarbinnen ze niet kan vallen en zichzelf verliezen en te gronde gaan.’’ Op die manier troost ze zich en ze schept haar eigen lot van binnen uit. Deze filosofie geeft haar de kracht om te geloven dat iedere mens opzichzelf goed en schoon is.  Elke mens is dezelfde, ‘’maar hoe men zich innerlijk stelt tot de gebeurtenissen van het leven, dat bepaalt je lot. Dat is je leven’’. Naast deze, bijna solipsistische opmerking, gebruikte ze   psychologische behandelingen om Duitsers te verontschuldigen. Ze had een ‘’oprechte medelijden met een ongelukkige Gestapo – jongen’’ want in de menselijke aard ligt geen kwaad: ‘’...deze jongens zijn beklagenswaardig, zolang ze geen kwaad kunnen’’ en ze zijn geen misdadigers ‘’ Maar misdadig is alleen het systeem, dat deze kerels gebruikt.. en dat boven mensen uitgroeien en mensen in een satanistische greep houden, ontwerps als slachtoffers van dat systeem zoals grote gebouwen..., door de mensen met eigen handen gebouwd, op een gegeven moment boven ons uitrijzen, ons beheersen en over ons kunnen instorten en ons bedeelven’’

---

Ik heb koorts dus ik besta

Men is ertoe geneigd om te geloven dat

   Alles gedifiniëerd is

     en dat definities ons helpen om een beter inzicht in alles te krijgen...

  Dat door een praat, discussie, debat, ruzie, gebed, geloof, twijfel, strijd alles bereikbaar is... misschien is er een oplossing...

  Dat het beter is om iets dan niks.... te gevoelen

    en dat littekens genezen kan worden... maar

dat  de littekens op onze ziel nooit kan verdwijnen,

Dat elke pijn door de loop der tijden vermindert of verdwijnt,

Dat het leven alleen maar NU  en HIER is,

Niks kunnen we terugkrijgen, terugvinden, opnieuw voelen, proeven proberen... zoals het voor de eerste keer was... –herinner je dat, ach

Het leven is het leven en de dood is de dood,

Men is ertoe geneigd om te geloven dat

Het leven begint met iemand z’n geboorte

    en beëindigt voorgoed als we om het leven komen....

En dat tijd door een horloge zichtbaar is, en ...

...dat het horloge de tijd is,

      en   dat ruimte    een blad   met   voorstelling   van de    aarde is,

dat een hoop coördinaten de ruimte is....

Dat de ruimte en de tijd verzonnen zijn om ons te helpen en niet om het leven meer verwarrend te maken,

kaBOOM - het is vrijdag -maak haast, maak haast - schrijf een blog, schrijf een blog - maak haast, maak haast - - - HET LEVEN tikt - schiet maar in de DoOd...

Men is ertoe geneigd om te geloven

Dat alles dat bewezen was juist is,

 En dat alles wat bewezen zouden worden juist zouden moeten worden,

wat TOEN en VROEGER was spreekt ons niet aan,

dat de geschiedenis wankel is, het kan hergeschreven, heropgebouwd worden...

Men is ertoe geneigd om te geloven dat

  de liefde bij het eerste aanblik geen sprookje is

Dat we goede daden doen instictief en niet omdat we denken dat het zo zou MOETEN gedaan worden...

   Dat we van  iemand ECHT kunnen houden, en dat dat ECHT GOED en  OPRECHT is...

En dat er een onvoorwaardelijke empathie bestaat, maar toch is een hoer een hoer een een junkie is : ocharmejonge... En een slager is dom...

         Er mag geen vooroordelen zijn, toch is een Net een tiener... en zwanger!   een persoon die onder ? staat,

....En als dat arme meske toch nog maar eens even meer lesmateriaal voor seksuele voorlichting heeft voorbereid...

Men is ertoe geneigd om te geloven dat

            al die sprake over NWO en MANIPULATIE  immers overdreven is...

12.12.2012. ka BOOOOOOM  - het is eigenlijk 11:11:11, WOW

eN zwART is zwart en wiT is Wit -    het woord wit past perfect aan de kleur wit aan,

   maar past het woord KLEUR volstrekt  aan de betekenis aan?

We geloven dat een klok rond is en dat een _____________ ECHT een lijn is want het  WOORD LIJN vertegenwoordigt een eendimensionale structuur die uit een aaneenschakeling van punten bestaat....

Zo simpel is het: De impuls die onze hersens krijgen  door serotonine heeft invloed op onze stemming, slaap, emotie, eetlust...

4-(2-aminoethyl)benzeen-1,2-diol, 3-hydroxytyramine, DA, Intropin, Revivan is eigenlijk dopamine – zo simpel is het; bijna simpel als het feit  dat onze voorouders A + E =    ; een persoon (v.) is iemand van lichte zeden en een (m.) gedoemd is.

Een wijze, sluwe kerel is Hij, onze Maker, ONZE HERDER -  JAMMER DAT WE                  HEM/HAAR/HET/DAT/ ONuitSPREEKBAAR iets  hadden  geshapen.

Men is ertoe geneigd om te geloven dat

onze toekomst helder zou zijn, of dat er geen toekomst te zien en te verwacht is....

   En alles is al bepaald, wat er ooit is geberen gebeurde er omdat het zo MOEST zijn...

En dat hier – nu – daar – we – 1 -3 – h – u -... Gevoelen, WAAN, HALlUcINATIES.... ALLES RELATIEF IS.

   ....maar toch is een beroemde dichter een goeie dichter, en de zon is geel en het heelal is onbeperkt, en ER ZIJN 12 MANDEN...de dag duurt 24 uur, .....de  liefde is mogelijk, EN ER MOET EEN LOGISCH ANTWOORD BESTAAN,

of ....

  ALS er al die –isme’s , -ieken, EN KUNDEN / LEREN geen antwoord kunnen aanbieden, GEEN PROBLEEM , zo simpel is het: HIJ is een en het antwoord....

MEN IS ERTOE GENEIGD OM TE GELOVEN DAT

Ons bestaan echt (toch nie oprecht) is, ZE ZOEKEN WANHOOPIG EEN DOEL...., en de Aarde, de hemel, de grond bestaat echt. Tegenstellingen en overeenkomsten, passie, gevoel, ziekte, pijn, ALLES is ECHT.

MAAR DIE ZIJN ALLEEN MAAR WOORDEN. WOORDEN ZIJN VERZONNEN, BUITEN DE WOORDEN heen BESTAAT ER NIKS. We bestaan niet, JIJ, IK, HIJ, HIJ, ZIJ... MEERVOUD / ENKELVOUD, GENDER, GESLACHT – NIKS ervan BESTAAT.

ALLES IS EEN ILLUSIE

Nu geloof ik dat ik (de) hevige koorts heb en dat ik moet slapen......................

              Wat valt er nog te zeggen... Ik wilde een interessant blog vertalen, maar ik heb daar geen meer energie voor. Misschien ga ik dat volgende keer doen, weet ik veel...
              Vorige keer heb ik geschreven over sommige dingen / gevoelens/ begrippen waarnaar ik streef. E nu heb'k nog enkele opmerkingen.

De ene mens is  de ander een wolf omdat velen van ons nijdig en gevoelloos zijn. We denken dat we onverslaanbaar  zijn en dat de mens de beste, machtigste en sluwste van alle andere levende schepsels is. De geschiedenis heeft bewezen hoeveel onze grootheidswaan en onze arrogantie schadelijk is niet alleen voor de mensheid maar ook voor de andere wezens en de natuur in het algemeen.  Elke onze ontwikkeling en vooruitgang is eigenlijk een poging om een al gedane schade te vergoeden. Het broeikaseffect, wervelstormen, overstromingen, honger zijn gevolgen van onze evolutie.  Vanwege de menselijke  hebzucht wordt  de natuur uit het evenwicht  gebracht en daarom zijn de natuurlijke rijkdommen bijna kwijtgeraakt . Mar toch, geen paniek, hoor!!! We kunnen makkelijk een nieuw, gezllige appartement op Mars kopen. En als we Mars verwoesten dan kunnen we een andere, misschien zelfs meer comfortabel planeet kiezen om daar een mooi huis met een gewelldige tuintje te bouwen...

Hedendaagse beschaving,  waar de toekomst van Aard en menselijke waarden onzeker is, biedt ons geen heldere vlucht aan en daarom lijken  optimistische opvattingen van het heden op een laffe poging om door het leven heen blind te gaan.  Het nuchtere pessimisme biedt ons geen leugens maar wel een duidelijk inzicht in de werkelijkheid en een onzichtbaar hoop dat de mensheid eindelijk naar het beter zullen proberen te veranderen. 

En als het nu wel over de verandering hebben. Tja, soms denk ik dat er geen meer hoop voor de mensheid bestaat. Indien er ooit een hoop bestond.

Een grijze regenboog met de roze smaak

Speravit infestis- een heel kort maar tegelijkertijd heel treffend motto ( van August Strindberg  dat betekent: ’met de moed der wanhoop’ of letterlijk : in de wanhoop te hopen) dat me doet denken aan de mens en zijn beschouwing van het leven en situaties vol tegenslagen en verzoekingen. In de loop der tijden werden mensen vooral door de ellendige gebeurtenissen of  vernietigende omstandigheden gedwongen om óf een zwart óf een wit standpunt in te nemen. Wat is de minst pijnlijke oplossing? Volgens mij is de gulden middenweg te vinden door de absolute waarden en de wereld door een grijze bril te zien – dat is geen wanhopig of somber pessimisme. Integendeel, dat is een troostend en sereen pessimisme of liever – dat is de werkelijkheid.

De  onvoorwaardelijke liefde is volgens mij het belangrijkste doel van het leven. Telkens als ik op deze manier over de liefde denk begin ik te twijfelen of ze haalbaar en mogelijk is of ze alleen een sprookje is waarin mensen beslissen te geloven. De onvoorwaardelijke liefde is iets dat voor de  mensheid onhaalbaar is want elke mens is geneigd tot voorwaarden. We zeggen: ’’Ik hou van je omdat je: mijn kind, moeder... bent; omdat je mijn boezemvriend(in) bent en ik kan nie zonder je leven... Deze redenen, hoewel ze onvoorwaardelijk mogen klinken zijn eigenlijk subtiele voorwaarden. In zijn ’’Eerlijk gedicht’’ zei Milan Rakić dat hij door zijn geliefde eigenlijk van zichzelf houdt. Dus een van de grootste en puurste doelen van ons leven is alleen maar een illusie.

Naast een onvoorwaardelijke liefde streef ik naar de onvoorwaardelijke deugdzaamheid en goedheid. Hier wordt er vaak gezegd dat als je goede dingen doet zal je die terugkrijgen. Dat vertegenwoordigt een soort manipulatie en voorwaarde. Daarom ben ik  ertoe geneigd om in antropologische negativisme te geloven. Oorlog is één van de beste voorbeelden van onze  gruweldadige aarde en huichelarij. Er bestaan geen eerlijke empathie, medelijden en barmhartigheid want ze zijn een kunstmatig  product van angst ( God, hel, het afdanken) en verschillende morele en ethische normen die door de maatschappij opgelegd zijn als een hulpmiddel van de manipulatie. Daarom is ’’ de mens eenzaam tot en met zijn dood.’’ Jan van Nijlen, ‘’Eenzaamheid’’

---

Doodstraf, een filmpje, Kouwenaar en nog wat...

Wat is ouder? Een kip of een ei? Een vraag of een antwoord? Bijna niemand kent het juiste antwoord zeker en vast. De vragen die het leven betreffen zijn zo oud als het leven zelf.
En wat is het leven eigenlijk? Iedereen heeft er in een bepaalde periode van z'n leven dezelfde vraag gesteld. Hoe meer vragen er worden gesteld, hoe ingewikkelder het wordt om dit raadsel op te lossen. Zoveel vragen en zo winig antwoorden.
Het leven is nog één woord dat in elke taal verschillend is. In bijna elke taal, toch, betekent het hetzelfde. Het is een geheim, een geschenk. Is het mogelijk om zo'n ingewikkeld begrip dat ons mogelijk maakt te ademen, wandelen, denken, lief te hebben en van de zon of regen te genieten, in woorden uit te drukken? Kunnen woorden beschrijven waarom, hoe en voor wie or waarvoor we leven?
De woorden zijn onvoldoende en soms onmachtig. Ze behoren tot mensen. Maar taal... ''De taal behoort tot vogels'' (G. Kouwenaar). Volgens mij is 't leven van een individu zoals een woord - sterfelijk en vergankelijk. Maar het leven zelf is zoals de taal. Onvergankelijk, eeuwig, volmaakt. Het leven op zich kan nooit sterven. Het leven behoort niet tot ons, we behoren tot het leven.


De laatste tijd is er veel sprake van euthanasie en de doodstraf. Zijn ze een zonde of is het een kwestie van gebade? Enkele maanden geleden heb ik naar ''Los'' gekeken. Er was een scène waarin het hoofpersonage z'n opa vroeg waarom hij wilt sterven (of nie meer leven). En toen antwoordde opa met een vraag: ''En waarom wil jij leven''
We hebben ons leven niet gekozen. Niemand heeft gezegd: ''Ja, 'k wil geboren worden''. Voor sommigen is het een hemels geschenk, een beloning, een privilegie. Voor anderen is het nog maar een wetenschappelijke fenomeen. Maar onafhankelijk van onze aanpak of overtuigingen denkt bijna iedereen dat het leven een mirakel is. De mensenras viert het leven (en tegelijkertijd blijkt of we het proberen te vernietigen...).


Er bestaan ook diegennen die het leven als een straf beschouwen. Voor hen is het niet meer een leven maar een ongelofelijke pijn en lijden....


Tjaaa... Er zijn zoveel spullen die af moeten zijn, dus nu moet ik gaan, maar het zal vervolgd worden...

Ingesloten Paarden

Wat gebeurt er in de wereld? Er gebeuren rare dingen. Om elke hoek kunnen we allerlei soortenrampen en natuurcatastrofen zoals stromvloed of brand waarnemen. Ik vraag me af wie voor deze ongelukken verantwoordelijk is.? Is het misschien menselijke schuld? Is het een gevaarlijkspelletje met Moeder Natuur?

In Nederland zijn er toch stromvloeden een gewone gebeurtenis. Hoewel de staat en burgers aan het vechten zijn om stijging van het water te beperken, lukt het hellas niet altijd. Daarom zijn we getuigen van een gebeurtenis die vorig jaar tussen de buurtschappen Rijkel en Wieler in Limburg heeft plaatsgevonden.

Namelijk, er waren negen paarden in ’t stijgende Maaswater aangetroffen.  Waarschijnlijk was de reden daarvoor een zwaar regenval waardoor de afwaterkanalen de hoeveelheid water niet meer aankonden. De eigenaar van de paarden zei dat hij op zondagavond naar de stal ging en dat paarden veilig te staan leken.  Maar volgende ochtend rond acht uur zag een schipper paarden die in de water stonden. De dieren stonden kniehoog in ’t water en konden nergens heen. Zodra de schipper hen had gezien belde hij de brandweer. Brandweerlieden kwamen er meteen om de toestand te bekijken, maar helaas konden ze niks doen. Immers moest er iemand iets doen om de paarden te redden. Het was een bijzonder serieuze situatie waarin men snel moset reageren omdat de paarden maximaal twee dagen met hun benen in ’t water konden staan. Hierna kregen ze last van hoefrot. Daarom ging de eigenaar met zijn buurman zonder arzelen zijn paarden te redden. Met een tractor reden ze stapvoets voor de dieren uit. Op deze manier wisten ze de paarden naar een weiland te lokken.

In 2006 werden ruim honderd paarden ingesloten in het Friese Marrum. Dat is uit dezelfde reden zoals in Limburg gebeurd. Helaas eindigde die gebeurtenis zonder succes. Namelijk, er gingen twintig paarden dood aan verdrinking.

En wat kunnen we doen? We kunnen en we moeten Natuur proberen te redden. Volgens mij is natuur een schoonheid, een harmonie, de vrijheid. Men is zich niet ervan bewust hoe belangrijk de natuur is. Maar er is nog hoop....

Nothing to worry about?

             Enkele weken geleden vond ik een interessant maar tegelijker tijd een reedelijk verontrustend artikel. Het artikel werd door Radboud Universiteit Nijmegen gepubliceerd en  het  gaat 't namelijk over een, in de laatste tijd, steeds populairder verschijnsel dat switchen van talen werd genoemd.

In het artikel yijn er verschillende opmerkingen en standpunten te zien. En al die werden door enkele voorbeelden uitgelegd. Het komt steeds vaker voor dat buitenlandse en vooral Engelse woorden in het Nederlands terechtkomen.  De zogenaamde 'code-switching' gaat niet over het gebruik van universele Engelse woorden maar over een typisch Nederlands woord dat vervangen wordt door een buitenlands woord.

          Er bestaan enkele factoren die ‘code – switching’ beïnvloeden. De invloed op dit verschijnsel, behalve de omgevingsfactoren en taalkundige factoren, heet ‘natuurlijk taalgebruik’ . Als een persoon de 'code-switching' gebruikt dan zal de gesprekpartner dat ook doen.

          De aanwezigheid van cognaten (d.w.z. woorden die in twee talen zowel in vorm als in betekenis op elkaar lijken) en van ‘valse vrienden’ (of woorden die dezelfde vorm maar een andere betekenis hebben) heeft veel invloed op de 'code-switching'. Onder de invloed van deze factoren zijn personen meer geneigd tot de ‘code – switching’.

          Woordvolgorde kan ook een reden van ‘switchen’ zijn. Onder de invloed van gesprekpartner  verwisselen personen de woordvolgorde niet alleen in de talen waar die gelijksoortig is maar ook in de talen waar de woordvolgorde helemaal anders is.

          Dit soort taalgebruik vindt zijn oorsprong in de neiging om je gesprekpartner na te doen d.w.z. in het automatische spiegelgedrag, dat een onbewust proces is.

Het ‘switchen’ is een normaal proces omdat elke taal als een onderdeel van samenleving zich ontwikkelt. Als een maatschappelijk fenomeen heeft elke taal een neiging om zich aan de omgeving aan te passen.

Na dit artikel te gelezen hebben,  besefte ik dat ik me een beetje zorgen maakte over de toekomst van al die andere letterenstudenten die een andere taal studeren. Wat is de toekomst van 't Nederlands of van 't Grieks, Servisch, Catalaans enz...!?

Elke dag zijn we 'gedwongen' om naar de buitenlandse en vooral Engelse woorden te luisteren. Die woorden komen vaak uit de mond van de bekende personen en politici. Ik ben geen grote taalpurist maar ik denk dat men sommige waarden moet blijven koesteren. De taal is een belangrijk deel van elke volk en hun identiteit maar het is ook heel belangrijk op een individuele niveau omdat een bepaalde soort taalgebruik ook veel over de taalgebruiker vertelt.

Volgens mij bestaan er geen mooie of lelijke talen. Ik hou van het Servisch en ook van het Nederlands. Maar de laatste tijd heb ik een afkeer van het Engels. Dat komt niet omdat het een lelijke of mooie taal is maar omdat er zoveel mensen uit Servië en uit andere landen zijn die een ontzettende nadruk op het Engels leggen. In vele opzichten is dat triest omdat elke taal bepaalde woorden koestert die de bijzonderheid van een bepaalde natie, cultuur en geest van het land bezitten.

Soms is 'switchen' wel gerechtvaardigd maar soms is het overdreven en wansmakelijk. Is 'switchen' een brug die ons bindt of die ons van elkaar afscheidt? Waarschijnlijk vindt men een antwoord ergens tussen (in het geval dat er eigenlijk een antwoord  te vinden is)...

Hier kan iedereen meer info's vinden: http://www.ru.nl/onderzoek/nieuws/@834151/switchen-taal/