...

Elke dag kijken we naar een heel breed aanbod van allerlei soorten advertenties. Reclame is een heel bijzonder en samengesteld fenomeen maar Serviërs zijn ingewikkelder dan elke advertenties of elke marketingstrategie. Dus wat is dan een goede product om Servië te promoten. Wat is een typische Servische product waar elke Serviër trots op is?

Misschien is dat ’’Plazma’’ of ’’Smoki’’, of ’’Jaffa’’? Maar dat is een beetje gewoon voor zo bijzondere mensen zoals Serviërs. Sarma, baklava, gebakkene zuurkool of urmašice. Mmm, heel lekker maar die zijn eigenlijk Turkse producten. Ok, maakt niet uit, misschien pihtije of proja- hm, te onsmakkelijk en flauw volgens mij. Aangezien ik niks goeds op een Servische tafel kon vinden ga ik maar verder. Wat bieden we hier aan voor te drinken. In vergelijking met alle andere landen is Servië misschien het laatste land met kraanwater van goede kwaliteit. Natuurlijk is rakija één van de beste Servische producten. Maar dat is iets dat elke Serviër zal aanbieden. Er moet nog iets behalve rakija bestaan. ’’Jugo’’ was goed. Maar dat was 40 jaar geleden. 

Onze gastvrijheid is heel bekend. Dat is één van de manieren waarop we onze gebrek aan zelftrouwen en onzekerheid over onze kwaliteiten en vaardigheden  verbergen. Ook is Servië rijk aan mooie gebieden en streken. Bijvoorbeeld zijn meren van Bela Crkva heel mooi. Ze bieden een rustige dagje met je familie op de kust aan. Maar bijna niemand zet de dorpstoerisme in gang. 

Het zou vervolgd worden 

Het Geluk

Geluk is individueel. Voor mij is heel moelijk het te bereiken. Zeldzaam zijn de momenten wanneer ik gelukkig ben, maar natuurlijk zijn er sommige ervan.

Bijvoorbeeld ben ik gelukkig :
- terwijl ik aan het slapen ben
- als ik niet wakker moet worden
- als ik in een bos alleen zit

- als ik een lied van PETA organisatie zie
- als ik droom dat ik geen mens ben
- als ik met Tara een uitstapje maak

- als ik naar Dogville kijk
- als ik naar Joy Division luister
 - als ik met de weinig vrienden die ik heb praat
- als ik geen man de hele dag zie
- als ik een schaduw van maan in een plas zie
-als het regent
-als er niet zo warm is
-als ik hoor dat iemand die rijk is geeft geld naar de arme
-als ik geen blog moet schrijven
-als ik in dezelfde dag een film van Fellini, Lars Von Trier en Lynch zie
-als dinar sterker dan euro wordt
-als ik een schilderij van Munch of Ensor zie
-als ik lees dat Apocalypse spoedig zal komen
-als ik een atheïst ontmoet

                                                                       -als ik weet dat: 

Federico Fellini

Federico Fellini is een Italiaanse scenarioschrijver, regisseur en acteur. Hij is  één van de meest  autobiografische regisseurs ter wereld. Hij was een vertegerwoordiger van Italiaans neoralisme.

Zijn films zijn een levendig mengsel van verbeelding en  werkelijkheid. Hij beschreefde de wereld van imaginatie die dichtbij de alledaagse drama’s van gewone mensen staat. Zijn psychologische en socilale drama’s, waarin  personages die vaak naar Fellini zelf worden  gemodelleerd zijn, beschrijven  de schijnwereld van Italiaanse aristocratie, decadentie van de maatschappij en individueel, de geslotenheid van het conservatieve platteland of de schijn en de valse moraal van de  Katholieke Kerk. Zijn wereld is kleurrijk, soms grappig en geestig. Soms wordt er tematische beschrijving van het karakter of traditie te vinden. Een thema die heel vaak doorkwam is een situatie in de wereld die na de Tweede Werledoorlog  ontstond. Het hoofdste en het belangrijkste motief is menselijke zoek naar de betekenis van het leven. Onder de invloed van Jung’s  leer  wordt deze zoektocht gekenmerkt door een veelvuldig gebruik van herinneringen, dromen, fantasieën en obsessies. Een belangrijke kenmerk van zijn films is het symbolisme. Vanwege van het gebruik van de symbolen zien we vaak in zijn films vreemde locaties, zoals verlaten pleinen en straten die in mist staan en circussen. Er zijn ook verschillende types van karakters: de narcistische man, de zorgzame moederfiguur, de sensuele prostituée, de strikte- en stevige vaderfiguur, de stemmige priester en/of de gelovige dwaas. Voor hem speelde de esthetiek een belangrijke rol. Ook is er geen toeval te vinden. Zoals elke droom een betekenis heeft moet elk beeld in zijn film een bepalde betekenis uitdrukken.

Fellini's eerste film is Luci Del Varieta  die in de 1950 wordt opgenomen.Voor zijn film La Strada en ook voor zijn gehele oeuvre ontving Fellini een Oscar.  De actrice Giulietta Masina, met wie Fellini in 1943 trouwde, was vaak in zijn films te zien.

Hier zijn enkele citaten van Fellini die misschien zijn ideeën, levenstijl en films konden verklaren:

‘’Iedere taal geeft een unieke kijk op het leven’’.

“Ik geloof in het licht en dat moet zo zijn dat het mij helpt, zoals mijn fantasie dat verlangt’’.

‘’Het lot wordt in het gezicht afgedrukt’’.

‘’De enige echte realist is de visionair’’

’’Het is bijna onmogelijk voor een man om objectief  en zonder vooroordeel  over een vrouw te spreken’’.

’’Moraal is het soort fatsoen dat nu in de mode is’’.

’’Zelfs een dichter heeft het recht om te spreken over  dingen die hij onvoldoende kent’’.

’’De kunstenaar is het medium tussen zijn fantasieën en de rest van de wereld.’’

Elke dag gaat Het ergens nieuw heen. Het kan regenen, sneeuwen, waaien, het kan zonnig zijn en hemel kan helder zijn, het kan ook dichte mist zijn en lucht kan vochtig zijn , maar maakt niet uit. Het is altijd hetzelfde.

Het gaat elke dag naar zijn werk  en het luistert naar de collegas met aandacht. Het is een vlijtig en gewetensvol werknemer.  Het gaat buiten om vrese adem te halen. Elke dag kijk Het naar de tv of surfen Het op het internet . Elke dag kijk Het naar de nieuwe en heel depressieve maar steeds interessante filmpjes die voor Het, hoewel ze droevig en saai konden zijn, altijd levendig zijn. Het gaat naar het markt om verse komkommer en andere groentente kopen en naar de bakkerij en dan naar de slagerij. Terwijl Het ernaartoe gaat luister Het naar de muziek ( op het repertoire is er nu de hoofdhema uit Schindler’s list).  Dan komt Het naar het huis. Zodra Het zijn zakken heeft  afgepakt, doet Het een onrustig slaapje. Zijn hoofd is vol met heel rare en spannende dromen. Soms is er een vreemd en vaag  figuur  van iemand die zijn energie en deelen van zijn herinnering  ontnemen  of indrinkt.

Het is heel moe en Het denkt dat Het niet verder mag gaan maar Het  probeert  nog  toch. Het kijkt naar de mensen die gaan winkelen. Wat een grappige uitzicht- er is een groep die uit enkele jonge meisjes en jongetjes bestaan. Oh, hoe domme en vervelend zijn wandelen waarin je  naar de  vitrines gaat kijken. Wat kan je daarin zien. Oh, wat een mooie schoene en die gympjes. Misschien als ik ze koop zal ik knapper worden. Oh wat een moie riem en T-shirt, misschien als ik ze koop zal ik mooier woorden. En wat kleurrijke en simpatische make-up, misschien als ik 264 (k)g make- up aanbreng zal ik boeiend woorden. Oh,... en zal ik naar de boekenwinkel gaan want er is gezegd dat als je daar  in stapt zal je slimmer worden.

En nadat Het alle rustieke en stadelijke landschappen had gezien besloot Het  naar huis te gaan en naar muziek te luisteren en iets te lezen. Maar het is eigenlijk altijd hetzelfde.  Zelf s wanneer Het weet dat morgen iets nieuws zal gebeuren is Het verdrietig.  Het is heel simpel. Er bestaan geen wens of nieuwsgierigheid. Het bestaat geen onvoorwaardleijk en absoluut liefde en  vreezaamheid. Dit werkelijkheid  en sprookjes uit ziijn kindertijd behoren niet bij elkaar. De kloof tussen mensen en natuur en tusssen mensen en ziijn bang, wensen en hopen is onoverkoomelijk.

Tara houdt van skate

Vorige jaar heb ik  in een blog geschrieven hoe Tara van een 4 meter hoog muur is gevallen.

Dus het was een dag die beloofde. Het was één van die dagen wanneer je naar Celine Dion kon luisteren en denken dat er  echt een God  bestaat. Maar ik heb naar Peaches geluisterd en misschien dat was mijn zonde. Toen heb ik bij m’n vader z’n appartement (die leeg was) gewoond. Die appartament ligt  aan het begin van de Jovanova straat en Kalemegdan is bijna enkele meter verder.

Het was 17de  maart en ik besloot om naar Kalemegdan met Tara te gaan. Ze liep achter mij. We ging naar Donji grad om er te rennen. Maar toen we dichtbij de kerk van Sint Ružica liepen wandelen viel Tara in ’t kerkhof. Nog nu weet ik  niet als dat een straf of een  godsgave was. Ze viel, doch  was  ze levend (hoewel ze enkle weeken niet kon lopen). Enkele dagen kon ik haar voor een wandelen niet uitlaten.

Ongeveer vier dagen na ’t ongeluk probeerde  ik haar naar Kalemegdan uit te laten. Het was erg moeilijk omdat ze ongeveer 35 kg weegt. Maat ik moest  ’t proberen. Het was mij gelukt  haar op de halve weg te brengen. Toen zag ik een jongentje die aan het skateboarden was.

Ik: ’’ Ooi, jongentje mag ik jouw skate lenen? Mijn hond kan niet lopen en ik moet haar naar Kališ brengen. ’’

J: ’’ Aaa, tuurlijk... Oh, wat een mooi hondje, hoe heet ze?’’

Ik: ’’ Tara’’

J: ’’Wat gebeurde er? Waarom kan ze niet lopen?’’

Ik: ’’Ze viel van een muur.’’

J: ’’ A, ik zie... Ach, arme Tara...’’

Ik: ’’ Ze is niet arm, hoor. Integendeel gelukt het haar in leven te blijven...’’

J: ’’Dus wat zouden we met m’n skate moeten doen?’’

Ik: ’’ We moeten haar alleen op de skate zetten en de skate naar Kališ rollen. Heel  simpel, hè?’’

Toen we Tara probeerden erop te zetten, was haar gelukt een pis te lozen.

J:’’ Kijk maar!!! Ze hebt gepist... Dat is goed, hè..!?’’

Ik: ’’ Goed? Dat is UITSTEKEND! Nu heb ik je skate niet meer nodig... Nu moet ik haar alleen  thuisbrengen.’’

J: ’’ Oke vrouwtje, ik zal u helpen’’

Ik: ’’Dankjewel, je bent een goeie kerel...’’

Die dag en die jongentje zal ik nooit vergeten. Hij geeft me een hoop dat er nog goede, eerlijke en brave mensen in deze kwaade  en wrede werled bestaan...

Een muziek taartje

Wat een mooie nacht! Wat een interessant lot! Het is zaterdagavond en ik schrijf een blog. Deze bloggen zijn als een weekhoroscoop. Deze 200 (twee hondered) woorden (min of meer) zijn  rechtsgeldig allen voor deze week, of om precies te zijn tot vrijdag. 3de maart. Dagen en weken gaan voorbij en ’’k Ben Brahman. Maar we zitten’’ zonder blog...  Mag ik misschien even iets opmerken?  Onze blogs worden meer vervelend en minder geestdriftig...

Ach, ik voel me uitstekend. Wat kan ik  meer verlangen. Ik ben 22, ik zit  zaterdag ’s avonds thuis een blog te schrijven en 26 koopje koffie te drinken. Ik heb besloten om een muziek taartje te maken. Hier is ’t taartrecept.  De eerste rij van  vulling is Dubioza kolektiv, tweede rij :  De Leeuwenkoning 2 soundtrack; derde rij: Neda Ukraden met 200 gram JK en een klein beetje Tozovac, dan nog 900 gram Cat Power en 350 gram Suicide; virde rij : Svi na pod met een flikje Nino D’ Angelo. Voor de slaagroom gebruikt ik veel grams The Smiths...  De naam van de taart is bijna dezelfde zoals de naam van een gedicht van M. Vasalis: ’’Het idioot in de band’’.

Ik ben heel geїnspireerd. Morgen is verjaardag van mijn moeder, dus dit gedicht is een klein geschenk voor haar en het is door De (orthodox) Vijftigers en COBRA geїnspireerd:

’’Wie?

Jullie jullie

Ne!!? Hoe

Lekker lekker

onze, mij, hun, zijn, bezettelijke voornaamwoorden

Ba ba ba bakker in een kroeg

vlees in het platteland

Bo bo bo bo bos op een strand

Hoeveel

slaagroom 200 liter

aftersohock dikke vogel

magere kaas, jullie jullie

Be be be be beroemd lieveheersbeestje

haar

haveloos reiger

Bu bu bu bu bubbelbad op ’t dak

Bi bi bi la la la bamibal

Hmmm, wat kan de boodschap, het moraal van dit gedicht zijn?!

PATHOLOGY

     ’’Pathology’’   is een horror/thriller film uit 2008. Dit is een film van een Duitse regisseur die Marc Schölermann heet. De film gaat over een groep jonge een heel ambitieuse  pathologen die een tamelijk zieke  spel(letje)  spelen. Hun  speeltjes zijn lijken.

     Ted was een jonge docent pathologie. Hij heeft  een kans gekregen  om in  New York’s hoofdziekenhuis te werk.  Hij was heel succesvol en  hij leefde een  stil en redelijk gewoon leven.  Hij had ook een liefdevol relatie met z’n vriendien. Maar  nadat  hij aan z’n nieuw werk was gekomen, realiseerde hij zich dat  hij  in een heel rare zakelijke omgeving zou moeten werken.  Zijn nieuwe  werkelijkheid  was een  wereld van  eerzucht,  egoїsme ,obsessie, en competitie die vol met drugs en alcohol was.

    Zijn nieuwe collega’s  dachten dat ze in hun handen het leven en de lot van die anderen houden. Ze stelden zich voor dat ze God waren ( maar  eigenlijk waren ze onzeker, ontevreden en vol met complexen). Volgens hen waren ze te sluw, te krachtig en te bijzonder voor deze waardeloos wereld. Voor hen waren de andere mensen te klein en te stom omdat ze geen  kennis bezatten. Mensen waren slijmerige wormen die nutteloos en krachteloos waren. Mensen waren alleen een stapel huiden en andere organen. Ze aten, sliepen, winkelden, deden sex en ging naar de toilet.  Mensen hadden geen hoger doel. Hun enig doel en hun laatst station is de operatietafel.

    De leider van die kleine kring heeft een spelletje verzonnen. Elke lidmaat moest een moord plegen. Zodra hij/haar iemand had doodgemaakt, moesten anderen raden wat de oorzak van de moord was.  Laat het spel beginnen... 

    Als je van  lijken houden of als je dit thema interessant of spannend vindt dan kunt je naar ‘’Pathology’’ kijken.  Ook als je kinderdroom  was  een patholoog te worden (zoals ik wilde), dan kijk maar daarnaar.

Veel plezier!!!!