петак, 18. фебруар 2011.

''Ubi me prejaka reč''

Spoedig zal  de lente komen. Op de eerste dag daarvan is ook m’n verjaardag.  Dat is echt niet belangrijk maar m’n elke verjaardag herinnert me aan een bepalde periode .
Dat was een heel spannende en moeiljike periode. Ik was 17 en het was lente ( enkele dagen na m’n verjaardag).  Maar ook was de hele 2006 jaar erg belangrijk voor me. Toen begon ik veel poezië te lezen.  Ook keek ik naar  te veel films van o.a. Bergman, Fellini, Lars von Trier, Charlie Chaplin en andere regisseurs die min of meer onbekend zijn.                  Ik hou poezië van Branko Miljković lezen. Enkele dagen geleden was 50jarige jubileum van zijn dood.
Hij was beїnvloed door Fraanse symbolisten en filosofische leer van Heraclitus. Hij geloofde dat woorden een bijzondere macht hadden. Volgens hem was het woord degene die boven werkelijkheid en vrhangelijkheid kon ontstaan. In 1958  leerde hij Jean-Paul Sartre kennen en raakte een goed bevriend met hem.
 Hij had problemen met de overheid omdat hij een lid van de komunistische partij niet  wilde  worden. Doordat hij veel moeilijkheden had om hun werk uit te geven. Maar zijn talent en schoonheid van zijn poezië waren erkend. Een van  zijn bekendste gedicht is ’’Uzalud je budim’’ die over gestorven beminde gaat.  Zijn regels en verzen zijn  heel bekend maar helaas kennen veel mensen niet dat die verzen de pennenvrucht van Branko Miljković zijn. Enkele daarvan zijn: ’’Ubi me prejaka reč’’ die een epitaaf is; ’’Budan ja kradem ono što oni sanjaju; ’’.. ko ne ume da sluša pesmu slušaće oluju’’
        ’’...Eindelijk ben ik dood genoeg niks doet me pijn
             Een boom  buigt er zich naar de vergetelheid er bestaat niks om ervan te houden
               Laat maar bloemen om uit vervloekt aarde te bereiden.’’ 

петак, 11. фебруар 2011.

Verloren

Ach. Deze dagen waren heel saai. Er gebeurde absoluut niks. Niks dat interessant en spannend is. Niks dat m’n hart wil maken  om sneller te kloppen.
Dagen zijn dezelfde. Ze zijn als tweelingen en ik kan geen verschillen opmerken. Is het mandaag of dinsdag? Aaa, ja, het is vrijdag, hoewel het niet zo vrij is. Om precies te zijn het is helemaal niet vrij. 
Ik voel me ademloos. Alles is zo vaag en eenvoudig. Mensen zijn doorzichtig. Allemaal zeggen dingen dat ik niet wil horen. Ik wil niet naar hem luisteren. Zelfs kan ik geen muziek luisteren.
Elk gedicht, elk woord en begrip zijn zo grijz . Elk zin is erg onzinnig. Mijn zintuigen zijn dof en traai. Elke morgen zwemt in een oneindig duisternis omdat alles tamelijk en heel kort is. Emoties liggen in een dunne nevel en ze schijnen zo klein, zwak en breekbaar. Mensen op tv  lijken op gezichtloze zwart-witte tekenen. Ik praat met mijn moedr maar ik kan haar niet horen. Het lijkt dat ze aan het fluisteren is. Tijd is gulzig en hij neemt zorgeloos elke  liefde moment mee. Ach, zo veel dagen, zijn verloren.
Alle is stil, smakeloos, nietig en vergankelijk want ’’...Er is altijd een klof, een grens,  t Is niet eens zeker dat de dood verenen kan wat het leven onmeedogend  scheidt...’’(J. Van Nijlen). Ja, en dit waardeloze belijdenis is erg onbelangrijk.

понедељак, 7. фебруар 2011.

Belgrado, goedendag

Waarom is elke stad op zijn eigen manier speciaal? Wat maakt een stad  bijzonder? Misschien zijn cultuur, geschiedenis, gebouwen , monumenten, dingen die een stad bijzonder maken. Maar voor mij zijn mensen en hun mentaliteit het  belangrijkst.
Belgrado is een heel interessante stad. Het kan je een heleboel interessante plaatsen en evenement aanbieden. In Belgrado vindt er men veel amusement en veel mensen die geestig en vriendelijk zijn.  Hier bestaan er zo veel plaatsen die je moet bezoeken. Maar als je winig tijd hebt, kan je niet naar alle plaatsen een bezoek brengen. Daarom denk ik dat een echt mooie ervaring een vlucht over Belgrado zou kunnen zijn. Als je met goede gezeltschap tijd doorbrengt is die ervaring echt bijzonder. En je kan bijna alles zien: musea, monumenten, clubs, kerken, kroegen in de bohémien wijk Skadarlija en nog meer.
Je vraagt je af of waarin zouden we vliegen? In een luchtballon. Helaas is er een nadeel daarin. Als het waait kan men niet vliegen. Dus de weersomstandigheden moeten gunstig zijn.  De vlucht duurt ongeveer tussen een uur en anderehalf uur. Men is nooit zeker van de ballonrichting. Het is afhankelijk van de windrichting. Volgens mij is die zoete onzekerheid heel bijzonder en gezellig. Het is een groot avontuur en een unieke ervaring  dat je nooit zou kunnnen vergeten.
Daarna is het heel gezellig om een lekker eten te hebben. Dus mijn advies is Skadarlija. Skadarlija is een stadstaat. Een klein maar heel levendig hart dat in Belgrado klopt. Het is in de kern van het centrum. En het is ook  een goudedraad die oud en jong verbiedt. Veel beroemden, schrijvers, musici, dichters kwamen in Skadarlija om d’r te praten, lachen, eten en drinken. Het was hun inspiratiebron. Ik denk dat Skadarlija een echt beeld van onze mentalitet kan geven.
Nachtleven is ook heel interessant. En met die evenement bedoel ik niet alleen clubs en feestjes maar ook onze cultureelleven dat ook heel interessant is. Er zijn zo veel festivalen, toneelstukken, tentoonstellingen enz. 
Een ding is zeker: als men naar Belgrado komt, vervelt hij zich zeker niet.

понедељак, 27. децембар 2010.

Toi Toi Toi Idioterne:)

    Er is gezegd dat  film  de zevende kunst is. Ik ga akkoord met deze opgave. Film is een uniek en bijzonder manier waarop men zijn emoties en waarnemingen kan overbrengen. M'n favoriete reggsseurs zijn: Federico Fellini, Vittorio De Sica, Ingmar Bergman, Jim Jarmusch, Lars Von Trier, Roman Polanski, David Lynch, David Cronenberg, Peter Greenaway en nooog meeerr...
    Ongeveer drie jaar geleden heb ik naar Idoterne gekeken. Idioterne  is een Deense film uit 1998 die door Lars Von Trier geregisseerd is. Hij is gefilmd volgens het principe van Dogma 95. De oprichters van Dogma 95 zijn de Deense regisseurs Thomas Vinterberg, Lars von Trier.
 Dogma 95 is een manifest met tien strikte regels. Het is een soort eed van zuiverheid. Enkele van die regels zijn: 
1. De camera dient in de hand te worden gehouden.
2. De film mag geen moorden, wapens enz. bevatten.
3. De film dient in kleur te zijn. Speciale belichting is niet toegestaan.
4. Vervreemding in tijd en plaats is verboden.....
Dus de doel van dit Manifesto is simpel. De film moet heel simpel en reëel zijn en hij moet geen speciale effecten bevatten. 
 Idiotern gaat over een groep  mensen die op hun innerlijke idoot gaan te zoeken. Op deze manier die  "anti-burgerlijke" volwassenen wilden provoceren en zien wat anderen zouden over hen denken. Ze wilden zien de reacties van degene andere, kleine en eenvoudige mensen....
 Nu moet ik Tsjechisch leren... Hm, ik denk dat ik naar een film zou kijken.
TOT VOLGENDE JAAR!!!                                                                          


  Prettige vakantie en veel plezier!!!

недеља, 19. децембар 2010.

Wat voor een vraag deel 38 les 167

Stel je voor dat je in jouw heel leven recht om slechts  één  vraag heeft. Heel moeilijk en ondankbaar stuatie, nietwaar? En ik vraag me zich wat is het ouder: een hen of een ei; een vraag of een antwoord? Misschien is het juist antwoord dat een vraag ouder is. En vooral als de vraag stom is, biedt die  een heel creatief en innovatief antwoord aan. 


12. Hoeveel is twee plus twee? 22?
13. Wat tellen schapen wanneer ze in slaap niet kunnen vallen?
14.Wat als iemand in een woonkamer  overlijden is?
15. Verbruiken de sterren goedkope elektriciteit?
16. Doden de massmoordenars alleen in de kerk?
17. Eet de mensenetede haai vrouwen ook?
18. Is het waar dat Sinterklaas  een jenever graag drink?
19. Hoe komt het dat de chocolademelk niet uit de bruine koeien komen?
20. In welke straat ligt Rue de Brabant? 
21.Waarom telt een werkweek 5 dagen?
22.Hoe doet men een non-stop licht uit?


  Het schijnt dat deze vragen stomme zijn maar volgens mijn zijn ze een  spelletje voor je hersens. Kan je misschien een goede antwoord geven?






                                                       

недеља, 12. децембар 2010.

Wat voor een vraag

   Er zijn heleboel veschillende vragen. Ook wordt er gezegd dat er geen domme vraag bestaat maar alleen een domme antwoord. Naar m'n menning klopt dat niet. Er bestaan heel domme vragen. En hier is een listje:

1. Kan m'n baby zwanger worden indien ik die sex heb terwijl ik zwanger ben?
2. Moet emo's de echt hun polsen snijden?
3. Hebben  dwergen nachtvisioenen?
4. Mijn 17jaarige zoon weet niet hoe zijn schoenen te knopen. Scheelt er iets raar met hem?
5. Ik heb m'n man met andere wijf gezien toen ze sex hebben gehad. Heeft ie me met dat vrouw bedrogen?
6. Zijn er veel maagden op de Maagdeneilanden?
7. M'n vriendin heeft in bed gelogen. Liegt ze altijd?
8.Geven crematoriums kortingen voor de slachtoffers die verbanden zijn?
9.Wordt vis dorstig?
10.Krijgen vampiers aids?
11. Eet vegetarische dierencrackers?
  Dit is tuurlijk een korte lijst, maar in het volgende blog zou ik meer over de dommste vragen schrijven...

понедељак, 6. децембар 2010.

In de doos

 Binnenkort gaat het sneeuwen. Binnenkort zal het nieuwejaar komen. Binnenkort zal Jezus in zijn GoudenCitroën2CV ons komen halen. Blah blah blah....
Ik hou niet van alle die woorden die over tijd en weersomstandigheden gaan. Ik hou geen zelfmedelijden: ''Ooo m'n leven is zooo moeilijk en zoo triest. Ik heb groot verdriet in ik weet niet wat meer te doen. Alles is zooo zwart en depressief. Ik ben moe en niemad kon me begrijpen. Niemad is zo triest en moe als ik. Ik ben zo speciaal en uniek en niemad is zo bijzonder zoals ik ben.....'' Wat een flauwekul. Het sneeuwt en ik ben zo triest. Het regent en ik voel me moe. Het waait en ik kan niet ademen. Het is zonnig en heel warm dus ik kan niet denken .. A, ja het regent en de wind waait uit het zuidwest met kans op apocalypse en ik kan niet naar supermarkt gaan om boodshaap te doen. Wat als ik Jezus   als een gast te ontvangt en ik heb geen brood en snoepjes voor m'n nieuwe hoge maat. Dan zal ik niet naar Paradijs gaan. Alles is zo snel, triest, zielig... Ik ben een klein meisje met groot verdriet. En m'n moedr heeft alle m'n sigaretjes gerookt en nu moet ik naar sigaretkraam gaan. Ah, voor mij is het afgelopen. 
Het betreft me niet wat dakloze die alles in overstoming  hebben verloren zullen doen. Ok ik snap het: Mijn probleem is de grootste omdat het MIJN mijn probleem is. Wat scheelt er met anderen betreft me niet.