DOPPLER

   ''Doppler'' is het laatste boek van de populaire Noorse schrijver. De hoofdrolspeler is Andreas Doppler. Hij is een man die uit deze moderne tijd wil weggaan, een man die in bos vlucht om daar te leven en ''...Toe vergeet de strijd, toe vergeet de nijd... en die domme tijd''.
  Andreas kan tegenwoordige werkelijkheid  niet verdragen. Volgen hem zijn hedendaagse vervormde innerlijke waarden   onbegrijpelik. Hij kan geen bankkaarten, elektronisch bankieren, geldautomaten en contant verdragen. Alles dat hij ziet zijn zelfzuchtige, gretige mensen. Mensen die als schimmen zwerven. Hij veracht moderne samenleving en wereld waarin macht en geld  de meest gewilde waarden zijn. De wereld staat op het punt van ondergaan. Hij wil een rustige plaats vinden. Een plaats zonder industriële vervuiling en ''gif'' van omroep en technologie.
Volgens hem is natuur een ontsnappen uit wreedheid en werkelijkheid. Voor hem is natuur 
een heilig onderdak. Andreas denkt dat terugval naar de natuur een redding voor de mensheid is.  
  Maar is het de enige oplossing? Wat zal hij op het einde doen? En wat kunnen we doen? Kan je een beter persoon zijn? 
   Wat is je antwoord? Denk je dat JIJ wereld anders kan maken?

Het inspiratie

   Alles kan een inspiratie zijn. Want het leven is alles. Leven is het grootste inspiratie. Alles wat het leven brengt een onderdeel van de inspiratiebron is. Inspiratie kan ik in een koopje thee, in het water,in verveling, in mijn etengewoontjes, op het holle papiertje zien.
  Volgens mij is het inspiratie een stekende pijn maar ook een kalmerende zalf, een balsem die jouw ziel geneest. Het is onenigheid, een nieuwe relatie. Een hoop die maakt je om verder te gaan. Inspiratie is ook teleurstelling, een diepe verdriet, en een destructieve rusteloosheid.
Maar als je eenmaal door het inpiratie hebt laten verleiden, word je verslaafd aan het. Nu is het  jou vergif die geneest je zoodat je hemel kan raken.
  Het wordt jouw diepste verlangeng, hunkering en levenslust. Het is nu jouw ogen, oren , spieren. Het is in jouw ziel en hart. Jouw gevoelens en zintuigen zijn nu ook de gevoelens en zintuigen van je eigen inspiratie. Grens die jullie had gedeeld, is in de verte verdwenen . Je en jouw inspiratie zijn nu onverbrekelijke eenheid!
  Sluit je ogen. Laat je je aan jouw inspiratie, aan jouw passie.
Nu zal ik naar mijn oude,stoffige la's van hout kijken. Misschien zullen ze wat wijs zeggen. Misschien zal ik een geheim horen. Of alleen een mop.

Wat nog!?

Wat is er met mij gebeurd? Wat scheelt er met andere mensen? Het is als ik in een andere wereld leven. Ik weet niet meer wat een werkelijkheid is. Alles is vreemd. Alles is heel snel. Ik begon een boek te lezen. Ik begon naar een film te kijken. Ik begon naar een lied te luisteren. Maar dan hield ik ermee op. Ik dacht aan niemand. Ik ergeerde me over niets. Ik geloofde aan illusies, passies en angsten..  Ik wende aan onrecht. Ik wedijverde met mezelf. Ik ging op de rare en gevaarlijke situaties in.
Soms dacht ik over een situatie. Kan je over een klein  huis van hout peinzen. Het is een donker huis zonder raamen. Het heeft alleen een deur. Het ligt diep in het bos. Je moet daar een nacht logeren. Het is er heel veilig. In het huis zijn er geen kevers. En buiten zijn er geen beesten. Alles is donker en stil. Alles is rustig. Er zijn allen dat huis, een bed en jij. Je kan niets horen en je kan niets zien. Je weet dat alles veilig is. Niemand kan je aanvallen.
Maar je bent gespannen. Je bent bang. Waar ben je bang voor? En wat zal je doen? Aan wie zal je geloven?

Tempo

Dus, moet ik een blog schrijven. Elk thema heeft zijn eigen muziek en voor dit thema zocht ik Darko Rundek en zijn liedje ''Cuba'' uit. De legende zei dat er drie nieuwsgierige meisjes waren.
Ze heetten : Dejana, Kaća en Sonja. Ze wisten niet wat te doen dus besloten ze naar Tempo te gaan. Ze begonnen er een spel dat ''Robin Hood'' heette te spelen. De regels van het spel waren: je moest  iets van Mišković stelen. Daarna moest je de gestolen ding aan de armen gaven. En dat waren ons.
Dus we besloten heel veel chocloa's  en indische noten te ''kopen''. Maar we betaalde allen een pot olijven, een fles rode wijn en een paar ''Shock'' kauwgommen. We aten de rest van de snoepjes en  toetjes in Tempo. Het was onze kleine bijdrage. We hadden een heel goede tijd. En ik vond een mooie skateboard dat ik moest proberen. Ik probeerde het een beetje te rijden. Het was: leipe shit ouwe!!!

Ik vraag me af  hoe zou Mišković in Cuba leven. Zou hij een goede vriend met Castro zijn?

Het is zaterdag. Het is nu zeven uur en het is ochtend. Ik ben zenuwachtig en ik kan niet slapen. Ik ben teleurgsteld met  andere mensen
Thomas ( of Tomas), Mark, Jorrek,  Antoine, Bart, Martin, Morris, Lucas... ze zijn uit Limburg, precies komen ze uit  Masticht . Maar ik denk dat mijn andere collega's (vriendinne) beter hen kunnen  uitleggen.
Dus nu ben ik mijn koffiie aan het drinken. Ik hoor het liedjes  van  de vloegen. Dit liedje gaan door mijn hart en maak mijn hart om gek te gaan.. Ik kan een goed (of misschien slecht) wibe  te voelen.
Ik luister naar een heel zielige liedje dat ''9 crimes'' heet. Het is een liedje van Damien Rice....
Ik weet het niet om wat te doen. Misschien zal ik met mijn hond wandelen. Na dat zal ik over de kunstschilders lezen. Bijvoorbeeld Dali haatte de gerechten dat geen vorm hebben.
En weten jullie de verhhaal die over Kant ging?

Hij houd van een meisje , maar hij leefde  in zijn ongewoon wereld. En na de vijf jaar hij naar haar huis annkwam  en. hij vroeg haar vader af  als hij kon met haar dochter trouwde. Haar vader zei tegen hem dat zijn dochter was dood voor al drie jaar. Een echt mooi en vreemd verhaal, he? En nu moet ik andere dingen doen: bijvoorbeeld  moet ik een zakelijke brief te schrijven!

De lijst

http://www.youtube.com/watch?v=r24_T-HOcyg

Deze dagen zijn mijn gedachten door elkaar gegooid. Daarom wil ik een lijstje maken. Dat is een lijst van dingen die ik graag doen. Daarin zal niemand geïnteresseerd zijn.  Maar ik moet die lijst voor mezelf maken omdat dat me geruststelt. Dus, hier is de lijst:
1. Ik bemin een sigaretje roken voordat ik ga slapen. Dat is een beetje gevaarlijk want ik ben meerdere malen  in slaap gevallen en ik heb mijn laken verbrand. Ik wist wat ik de volgende dag kon verwachten. Ten eerste kreeg ik de lessen van mijn moeder. Gewoonlijk duren ze over een half uurtje. Er is een onvermijdelijk verhaal over een meisje dat haar appartement met een haardroger heeft verbrand. Daarna ga ik naar de colleges van mijn oma. Ze heeft ook veel verhalen over de mensen die hun appartamenten met een sigaret hebben verband. Haar verhalen duren helaas de hele dag.
2. Ik hou van zigeuners. Het is nooit saai met hen. Bijvoorbeeld, een groep van hen beroofde mijn oma vandaag, toen ze de sigaretten voor mij en mijn moeder  kocht. Daarom heb ik zin om een strijdlustige vaardigheid te leren. Jullie kunnen voorstellen wat ik ermee zal doen.
3. Ik heb mijn dromen lief. Ze zijn een totale niuwe wereld voor mij. Die laatste gaaat over een paard dat van duizende verdieping viel en over een groene spiegel die in een goot vastzat.
4. Ik schommel graag. Toen ik klein was, speelde ik niet met andere kinderen. In die tijd lustte ik met de kleine auto’s te spelen. Ik had zin om zoals verkoopster te werken. Tegelijkertijd was ik de klanten en de verkoopster. En dus sprak ik met mezelf of met mijn moeder. Buiten schommelde ik voor uurtjes. Dus, vandaag de dag doet me de schommel aan mijn kindertijd denken (heel raar).
5. Ik houd van pieren en vliegen, omdat de meeste mensen niet van hen houden of ze geen belang in hen hebben. Als het regent, neem ik pieren mee en ik keer hen in het aardje terug.
6. Ik hou van het schreeuwen. Het geeft me een gevoel van rust, zoals ik ijzig koud glas ijswater neem (dan opeens voel ik me mijn ingewanden ijzig te worden). Ik schreeuw in een badkuip vol met water. Ik vond die vangst (scène) in Requiem for a Driem, een film van Darren Aronofsky.
7.  Ik ben dol op Leonard Cohen. Zijn muziek en woorden zijn zo schoon, zo triest, met tere maar ook sterke gevoelens. Zijn liederen dringen jouw ziel en hart door. Je kan zijn woorden voelen. ’s Morgens   luister ik het liefst naar zijn liederen (bijvoorbeeld: I'm your man of Take this waltz die gedicht van Federico García Lorca  is).
8. Ik wil me niet beperken tot de lijst van dingen die ik graag doe. Ik wil ook het wezen noemen dat ik het leukst vind – mijn hond.  Er wordt gezegd dat de hond de beste vriend van mensen is. Maar er zijn ook de mensen die houden van hamsters, ratten, slangen, papegaaien, hagedissen, salamanders, kippen en eenden ( ik hield één eend op het terras ). Ik hou van alle dieren. Maar Tara is een onderdeel van mijn klein gezien. Dat kan begrijpen alleen de persoon die een huisdier hebben. Voor mij is Tara het enige wezen dat me alle gevoelens, die ik nodig heb, kan geven . Met haar voel ik me zenuwachtig, vrolijk, uigelaten, verdrietig, bang, opdringering... !

enz

Ik luister naar PJ Harvey, precies ben luister ik naar haar lied dat ''Slow drug'' heet. Hoewel ik me voor mijn examens moet voorbereiden, heb ik geen concentratie. Ik moet linguïstiek    studeren. Dat is normaal omdat het de vakantie is en het weer leuk ( min of meer) is. Dus, ik wandel met Tara, kijk naar The L word aangezien ik niet kan studeren. Ik heb geen zin om naar de feestjes of de clubs te gaan. Maar ik denk dat het dom is om zinnen met ''Ik heb (geen) zin om iets te doen'' te schrijven. Wie wil dat weten? Zelfs IK wil dat niet weten. Maar dan wat ik kan schrijven. Ik heb absoluut geen idee. Ik wil niet graag schrijven over wat ik heb gedaan . Ja, ik weet. Ik kan over mijn doop schrijven. Er is een man die tegen mij gezegd heeft dat ik tot het einde van mei  moet gedoopt worden. Dus  ben ik naar Aleksandar Nevski kerk gegaan. De pope was heel zenuwachtig omdat hij een baan voor een begrafenis  afsprak. De prijs van requiem was symbolisch. Zesduizend dinar. Als hij met een kalme stem nog eens condoleerde, besliste hij met mij te babbelen. Ik heb gezegd dat ik  éénentwintig jaar was. Dus vroeg hij naar mij waarom ik een kruisje nu wilde maken. Ik vertelde hem da ik dichter bij God wilde zijn. Natuurlijk dat dit niet waar was. Ik wist niet wat anders te zeggen. Het was dom dat ik een kruisje wilde maken omdat een trol zei dat ik het moest doen.  We praatten over mijn doop ongeveer een halve uurtje. Hij zei dat ik de religieuze lessen moest volgen. Dat was een oplossing. Maar mijn ouders en mijn peetoom moesten ook naar die lessen gaan. Ik was een beetje geschokt. Ook was ik ongeduldig en moe. Ik zei dat ik wilde overleggen. Morgen ging ik naar Sveti Marko of Sveta Ružica kerk.