Where is my mind

Het hedendaagse tempo van het leven en veranderingen is ongelofelijk. Alles moet instant zijn, zelfs kunst. Maar wegens  de ontzettende drukte denken er veel mensen niet genoeg over na.

Het blijkt dat er nu een nieuwe regel bestaat. Alles is interessant en spannend voor alleen maar enkele seconden. En waarom is dat zo? Omdat mensen vol met alle die vuil en zeikerd van massamedia zitten...

Wat is hedendaags concapt van de kunst. Behalve de gestalte en maat zou je (absoluut) geen talent  moeten hebben. Maar, ja, eigenlijk hoef je ook geen slank figuur te hebben omdat bijzondere computerprogramma’s alles in  orde zullen brengen.

Dan wat moet je beheersen?  Je moet alleen genoeg koppig en zelfzuchtig zijn. Andere spullen zal jouw manager doen. Hij zal iemand vinden die voor jouw een heel  choquant en ’’het –is- iets- totaal- nieuws en anders-op- onze- markt’’ tekst zal proberen te schrijven. Daarna moet je andere persoon vinden die verantwoordelijk voor de dum-dum-tam-tam deel is . En dan komt er een van de beste delen aan.  De choreografie die vaak uit de volgende delen bestaan: trippelpasje, wankeling, links-rechts gehupel...en tuurlijk heel veel schudding...

Wat belangrijkst is is dat het publiek sprakeloos en gechoqueerd wordt. Maar hoeweel je anders en choqant bent zal je in de bellangstelling voor enkele minuten (of enkele dagen op z’n best ) staan. Tuurlijk met een excentriek  uiterlijk en biefstuk op je hoofd of met een sjaal van gevilde zeehond zal je misschien voor enkele maanden de beste van de instant productie zijn. Ook is er een copy-paste stijl   heel populair.
 Dit fenomeen is voraal geldig in Verenigde Staten, maar helaas zijn er veel te veel landen die dit voorbeeld volgen.

Tips en trucks: Om in zo’n gemeen wereld te voortduren het is warm  aangebevolen om een seizoen-abonnement te nemen op een exotisch kind. Adopteer zo veel mogelijk kinder omdat de belasting lager is (extra korting voor de kinderen vanuit  Libië)...

Kleine Belgen over hun politieke situatie...

’’ In een microfoon roepen- kom overeen!!!!! Anders slaag ik op je billen (met een handschoen aan). ’’ Jezaja, 11 jaar

 We kunne politiek  irritant, overbodig of  overdreven vinden. Jongeren zeggen vaak dat ze gedwongen worden om naar politici en hun standpunten te luisteren. Maar één ding is vast en zeker: het is onvermijdelijk om eraan te ontsnappen. Toen ik erover nagedacht had, vond ik enkel interessante vermeldingen en gedachten van Belgische kinderen die over hedendaagse politieke situatie in België praten. Zijn ze voor één land of ze zouden  liever de scheiding van drie gemeenschappen en gewesten  willen?

Emilie (10 jaar) zei dat politici alles gaan uitproberen. Verder gaf ze een heel simpel maar toch fraai voorbeeld: ''Bart De Wever wilt dat Wallonie minder geld krijgt, dan krijgt Wallonie 1 week minder geld. Bart De Wever wil Belgie splitsen, dan doen ze dat 1 week. Het volk beslist dan wat het beste is.’’

Er is ook een heel kort maar toch indrukwekkend voorbeeld die door 10-jarige Yannick gegeven wordt: ’’ Bart De Wever en Elio Di Rupo ontslaan.’’

Evie van 12 jaar zei iets dat misschien de beste definitie van het gedrag en werk van politici in ’t algemeen zou kunnen zijn: ’’ Ik heb echt geen idee. Het enige dat ik weet is dat ze helemaal niet overeen komen. Ze lijken wel kinderen van 3 jaar oud.’’

Hoewel Nesli (10 jaar) zei:’’Ik weet er niets van. Ik ben geen 30 of zo.’’ blijkt het dat zelfs volwassene ook geen flauw idee  daarover hebben.

Ook vond ik een heel diplomatiek aantwoord van 7-jarige Jef: ’’ We zijn allen van vlees en bloed’’.

Evert die 12 jaar oud is zei dat hij het aan het paus zal vragen.... Misschien zou hij zelfs een antwoord kunnen krijgen.

De schattigste vermelding was die van 8-jarige Marie die zei: ’’Een knuffel geven en zeggen- laten wij frietjes gaan eten! ’’. Maar helaas  kan dat alleen maar in luilekkerland geldig zijn.

Hoewel de vermelding van Jarne niet ver van de waarheid is ( ’’Wereldoorlog 3 starten’’.) denk ik dat creativiteit ook heel belangrijk is. Maar vanwege hun creativiteit  was het onmogelijk om alleen één winnaar te kiezen. Daarom, behalve Jezaja, moet ik nog er twee van op het lijstje zetten:

''Gewoon scheiden maakt het nie moeilijk, er moet iets anders op tv zijn''.  Kiki, 11 jaar

'' Dat iedereen in Belgie Belgisch spreekt.'' Elias, 7 jaar

Pesten is Laf

Vaak vindt men dat pesten geen groot probleem is. Veel mensen begrijpen niet hoe ernstig deze situatie is en hoeveel problemen gepeste mensen later zouden kunnen hebben.
Het pesten kan voor veel kinderen en mensen in 't algemeen moeilijkheden veroorzaken. Ze zouden heel veel problemen kunnen hebben om zich aan hun omgeving aan te passen. Later zouden ze  aan het Stockholm syndroom kunnen lijden. Ze zouden zich met hun folteraar  kunnen vergelijken. Het kan een eindeloze cirkel van geweld worden.
Dit psychologische en sociologische fenomeen hoeft niet alleen door de ouders en leraars maar wel door de overheid opgelost te worden. Haat zonder reden en onbegrip voor verschillende mensen zijn volgens mij de grootste oorzaken. Familieruzies, oorlogen, ellende, nijd enz... kunnen geweld veroorzaken. In de loop der jaren was er in Servië een aantal mensen door de gevolgen van 't pesten doodgegaan. Volgens mij waren ze eigenlijk slachtoffers niet van het pesten maar van onverschilligheid en gebrek aan begrip.

Om dit uitzonderlijke probleem op te lossen moet er meer les gegeven worden. De omroep moet ook aan dit 'bewustwekkendecampaigne'  deelnemen. Iedereen moet er zich bewust van zijn en iedereen moet aan de oplossing werken omdat het niet allen een personelijk maar ook een maatschappelijk probleem is.

.../ II

Ik heb iets heel interessants gevonden. Omdat onze karakter heel eigenaardig en bijzonder is denk ik dat de product die Servië zal aanbieden moet ook iets bijzonders zijn. Het moet niet mooi of leuke zijn maar het mag helemaal niet saai zijn.  Als je naar een jonge of nog onervaren, of een beetje onbeschaafd vremdeling vraagt als of hij weet wie Ante Marković, Milka Planinc of Vuk Jeremić  is zou hij er zeker niet van weten. Maar als je hem vraagt als hij weet wie Tito is zou hij waarschijnlijk antwoorden: ’’Ach, ja Tito – Joegoslavië’’.  We kunnen Joegoslavië of Tito houden of haten, maar één is zeker: in die periode was onze land heel bekend en herkenbaar. Persoonlijk haat ik dit Joegoslavische idee over één volk, waarin elke lid van dit Titoistische maatschappij werkte, verdiende en leefde hetzelfd omdat het niet waar is en omdat  dit idee onmogelijk is.  Maar hoewel we nu de prosperiteit uit die tijd moeten betalen en hoewel te veel mensen waren gedood omdat een man iets belachelijks en onzinnigs wilde bereiken moeten we erkennen dat het een onuitwisbaar deel van onze geschiedenis en onvergetelijk deel van het leven van onze (groot)ouders is.

In Subotice woont Blaško Gabrić.  Elk jaar organiseert hij een vergadering  ter zaliger nagedachtenis aan Tito. Elk jaar komt er aantal mensen die teleurgesteld met hedendaagse maatschappij en beleid zijn. Ze houden van Tito en Joegoslavië en ze willen die periode en momenten terugbrengen.  Voor één dag in zijn leven leven ze zoals Tito nog levend is. Ze praten, babbelen, zingen, dansen, zuipen en eten als een echt klein communistisch gezin. Daarop kan je allerlei soorten dingen vinden: T-shirts waarop het gezicht van Tito staat, veel ankerborden en affiches  met  vaderlandslievend strijdkreten, onderscheidingstekens en versierings. Alles is   gemarkeerd door een rode vijfpuntige ster. Daar kan je ook een staatsburgerschap van Kleine Joegoslavië kopen.

Dit fenomeen beschrijft een deel van ons land en mensen heel goed. Nog steeds is er een aantal mensen die in het verleden leven. En als je in het verleden leeft kan je dan niet verder gaan. Dezelfde situatie is met ons beleid.  Dus dit is een goede manier waarop iemand een deel van onze geschiedenis kan ontmoeten. Ook men kan zien hoe dit land vroeger groot en machtig was. Daar kan je veel mensen ontmoeten en met hen babbelen. Daardoor ontmoet je onze mentaliteit. En tuurlijk kan men onze gerechten en drankjes proeven en onze gewoonten zien .  Daarna kan je naar een club of  vlot in Belgrado gaan. Misschien kon je enkele verschillen tussen die twee soort feestjes merken. Of  bestaat er eigenlijk geen onderscheid?

...

Elke dag kijken we naar een heel breed aanbod van allerlei soorten advertenties. Reclame is een heel bijzonder en samengesteld fenomeen maar Serviërs zijn ingewikkelder dan elke advertenties of elke marketingstrategie. Dus wat is dan een goede product om Servië te promoten. Wat is een typische Servische product waar elke Serviër trots op is?

Misschien is dat ’’Plazma’’ of ’’Smoki’’, of ’’Jaffa’’? Maar dat is een beetje gewoon voor zo bijzondere mensen zoals Serviërs. Sarma, baklava, gebakkene zuurkool of urmašice. Mmm, heel lekker maar die zijn eigenlijk Turkse producten. Ok, maakt niet uit, misschien pihtije of proja- hm, te onsmakkelijk en flauw volgens mij. Aangezien ik niks goeds op een Servische tafel kon vinden ga ik maar verder. Wat bieden we hier aan voor te drinken. In vergelijking met alle andere landen is Servië misschien het laatste land met kraanwater van goede kwaliteit. Natuurlijk is rakija één van de beste Servische producten. Maar dat is iets dat elke Serviër zal aanbieden. Er moet nog iets behalve rakija bestaan. ’’Jugo’’ was goed. Maar dat was 40 jaar geleden. 

Onze gastvrijheid is heel bekend. Dat is één van de manieren waarop we onze gebrek aan zelftrouwen en onzekerheid over onze kwaliteiten en vaardigheden  verbergen. Ook is Servië rijk aan mooie gebieden en streken. Bijvoorbeeld zijn meren van Bela Crkva heel mooi. Ze bieden een rustige dagje met je familie op de kust aan. Maar bijna niemand zet de dorpstoerisme in gang. 

Het zou vervolgd worden 

Het Geluk

Geluk is individueel. Voor mij is heel moelijk het te bereiken. Zeldzaam zijn de momenten wanneer ik gelukkig ben, maar natuurlijk zijn er sommige ervan.

Bijvoorbeeld ben ik gelukkig :
- terwijl ik aan het slapen ben
- als ik niet wakker moet worden
- als ik in een bos alleen zit

- als ik een lied van PETA organisatie zie
- als ik droom dat ik geen mens ben
- als ik met Tara een uitstapje maak

- als ik naar Dogville kijk
- als ik naar Joy Division luister
 - als ik met de weinig vrienden die ik heb praat
- als ik geen man de hele dag zie
- als ik een schaduw van maan in een plas zie
-als het regent
-als er niet zo warm is
-als ik hoor dat iemand die rijk is geeft geld naar de arme
-als ik geen blog moet schrijven
-als ik in dezelfde dag een film van Fellini, Lars Von Trier en Lynch zie
-als dinar sterker dan euro wordt
-als ik een schilderij van Munch of Ensor zie
-als ik lees dat Apocalypse spoedig zal komen
-als ik een atheïst ontmoet

                                                                       -als ik weet dat: 

Federico Fellini

Federico Fellini is een Italiaanse scenarioschrijver, regisseur en acteur. Hij is  één van de meest  autobiografische regisseurs ter wereld. Hij was een vertegerwoordiger van Italiaans neoralisme.

Zijn films zijn een levendig mengsel van verbeelding en  werkelijkheid. Hij beschreefde de wereld van imaginatie die dichtbij de alledaagse drama’s van gewone mensen staat. Zijn psychologische en socilale drama’s, waarin  personages die vaak naar Fellini zelf worden  gemodelleerd zijn, beschrijven  de schijnwereld van Italiaanse aristocratie, decadentie van de maatschappij en individueel, de geslotenheid van het conservatieve platteland of de schijn en de valse moraal van de  Katholieke Kerk. Zijn wereld is kleurrijk, soms grappig en geestig. Soms wordt er tematische beschrijving van het karakter of traditie te vinden. Een thema die heel vaak doorkwam is een situatie in de wereld die na de Tweede Werledoorlog  ontstond. Het hoofdste en het belangrijkste motief is menselijke zoek naar de betekenis van het leven. Onder de invloed van Jung’s  leer  wordt deze zoektocht gekenmerkt door een veelvuldig gebruik van herinneringen, dromen, fantasieën en obsessies. Een belangrijke kenmerk van zijn films is het symbolisme. Vanwege van het gebruik van de symbolen zien we vaak in zijn films vreemde locaties, zoals verlaten pleinen en straten die in mist staan en circussen. Er zijn ook verschillende types van karakters: de narcistische man, de zorgzame moederfiguur, de sensuele prostituée, de strikte- en stevige vaderfiguur, de stemmige priester en/of de gelovige dwaas. Voor hem speelde de esthetiek een belangrijke rol. Ook is er geen toeval te vinden. Zoals elke droom een betekenis heeft moet elk beeld in zijn film een bepalde betekenis uitdrukken.

Fellini's eerste film is Luci Del Varieta  die in de 1950 wordt opgenomen.Voor zijn film La Strada en ook voor zijn gehele oeuvre ontving Fellini een Oscar.  De actrice Giulietta Masina, met wie Fellini in 1943 trouwde, was vaak in zijn films te zien.

Hier zijn enkele citaten van Fellini die misschien zijn ideeën, levenstijl en films konden verklaren:

‘’Iedere taal geeft een unieke kijk op het leven’’.

“Ik geloof in het licht en dat moet zo zijn dat het mij helpt, zoals mijn fantasie dat verlangt’’.

‘’Het lot wordt in het gezicht afgedrukt’’.

‘’De enige echte realist is de visionair’’

’’Het is bijna onmogelijk voor een man om objectief  en zonder vooroordeel  over een vrouw te spreken’’.

’’Moraal is het soort fatsoen dat nu in de mode is’’.

’’Zelfs een dichter heeft het recht om te spreken over  dingen die hij onvoldoende kent’’.

’’De kunstenaar is het medium tussen zijn fantasieën en de rest van de wereld.’’