Het huwelijk, de scheiden en een taart

 Elke zaterdag hoor ik lawaai, kreten en mensen die toeteren. HET IS HUWELIJKSFEEST.  Het is begin van een nieuw, gelukkig en prachtig leven. ''Tot de dood ons scheidt'', of  mischien '' Tot de scheiden ons scheidt''.
Je gelooft in liefde,toewijden, in je zielverwant en in '' Ze leefden nog lang en gelukkig''. Dus als je partner van je droom vindt en als je echt  in de institutie die huwelijk genoemd is gelooft, beslist je om te trouwen.

Maar dikwijls kom er dat moment. Het is moment waarop je heeft beseft  dat je een grote fout heeft gemaakt. Dan vloekt je op de dag wanneer heb je haar/hij ontmoet .De volgende stap is scheiden. Het is een moeilijke periode in jouw leven. Maar ook hoeft dat niet heel moeilijk te zijn. 
Er zijn mensen die zich vragen af: ''Waarom moet de scheiden wee en droevig zijn? We kunnen taartjes voor de scheiden maken. Dan zullen we populair zou zijn en we zullen heel veel geld zou maken.'' En waarom niet? Veel mensen verdienen op het ongeluk van (die) anderen. En misschien is dat idee een echt nobel besluit...?  
Zeker en vast zijn die taarten heel populair, bijzonder in V.S en  in V.K. En baan van deze creatieve mensen groeit uit.
Nu hoef je geen zorgen te maken. Je kan een lekkere taart niet alleen op huwelijk, verjaardag, geboortefeest en begravenis  eten. Nu heb je  kans om  taartje op een scheiden te eten!!!

Onze Liefe SLAVA

 Slava of  feest van de patroonheilige. Maakt niet uit. Volgens mij is er geen nodig om woord slava te vertalen.  
Dus luister ik naar ''Take Me To The Hospital'' van Prodigy en denk over slava. Dit is een verhaal over sommige mensen en hun rituelen.
Hoewel in onze kerkelijke kalender veel heiligen bestaan, zijn onze favorieten heiligen Nikola, Jovan, Stevan... Maar ik vrag me af :'' Waarom heb ik nooit gegoord voor Svetih 20.000 mučenika Nikomadijskih of  Svetih 14.000 mladenaca Vitlajemskih''?  Waarom vieren we ongeveer vijftien feesten van de patroonheilige? We hebben een breed spectrum van heiligen. Maar het is heel gecomliceerd om dit fenomeen uit te leggen.
Een  van het  eenvoudigere ding is dat in kerkelijke kalender bestaan er alleen twee kleuren: rood en zwart. Rode letters ken ik min of meer goed. Op die ''rode dagen'' bestaan er verschillende gewoonten die je moet waarderen. Als het een vrolijke dag is dan moet je alleen vettige gerechten eten. . Dus je eet varkensbraad of kalfsvlees. Makkt niet uit. VETTIG- welkom op tafel!! Of  moet je alleen vis en aardappelen voor vastentijd eten.  En als die dagen droevig zijn dan kan je niet: afwassen, (zich)wassen, zemen, dweilen, strijken, naaien. Ook ben je niet toegestaan om muziek af te spelen of om lawaai te maken. Maar die verbodden kan ook heel praktisch zijn. Alle werkwoorden die je niet op de rode dag  kwam aan te doen, kon je tijdens nacht doen. En dan is elektrische stroom goedkoper. 


Nu lijken Servische heilige feestdagen op  kermis. Als je niet vieren dan ga je naar slava van je buren, familie, vrienden... De jeugd van Tito en ex-communisten vieren ook. Plotseling alle mensen in God en Zijn ( misschien Haar ) kameraaden geloven. 
Het is een unieke gelegenheid  waarop kan je vreten, zuipen, babbelen... Je kan bijna alle doodzonden doen, maar het is niet zo erg omdat je slava viert. Gerst, slavski kolač, icoon en simpel kaars zijn niet meer belangrijk. Het is belangrijk dat alle mensen zien dat je een echte gelovige bent. Een je moet een poster van je favoriete heilige en een witte pluizerig ding op je kaars hebben.
Dus: Exit, Guča of Slava?????

DOPPLER

   ''Doppler'' is het laatste boek van de populaire Noorse schrijver. De hoofdrolspeler is Andreas Doppler. Hij is een man die uit deze moderne tijd wil weggaan, een man die in bos vlucht om daar te leven en ''...Toe vergeet de strijd, toe vergeet de nijd... en die domme tijd''.
  Andreas kan tegenwoordige werkelijkheid  niet verdragen. Volgen hem zijn hedendaagse vervormde innerlijke waarden   onbegrijpelik. Hij kan geen bankkaarten, elektronisch bankieren, geldautomaten en contant verdragen. Alles dat hij ziet zijn zelfzuchtige, gretige mensen. Mensen die als schimmen zwerven. Hij veracht moderne samenleving en wereld waarin macht en geld  de meest gewilde waarden zijn. De wereld staat op het punt van ondergaan. Hij wil een rustige plaats vinden. Een plaats zonder industriële vervuiling en ''gif'' van omroep en technologie.
Volgens hem is natuur een ontsnappen uit wreedheid en werkelijkheid. Voor hem is natuur 
een heilig onderdak. Andreas denkt dat terugval naar de natuur een redding voor de mensheid is.  
  Maar is het de enige oplossing? Wat zal hij op het einde doen? En wat kunnen we doen? Kan je een beter persoon zijn? 
   Wat is je antwoord? Denk je dat JIJ wereld anders kan maken?

Het inspiratie

   Alles kan een inspiratie zijn. Want het leven is alles. Leven is het grootste inspiratie. Alles wat het leven brengt een onderdeel van de inspiratiebron is. Inspiratie kan ik in een koopje thee, in het water,in verveling, in mijn etengewoontjes, op het holle papiertje zien.
  Volgens mij is het inspiratie een stekende pijn maar ook een kalmerende zalf, een balsem die jouw ziel geneest. Het is onenigheid, een nieuwe relatie. Een hoop die maakt je om verder te gaan. Inspiratie is ook teleurstelling, een diepe verdriet, en een destructieve rusteloosheid.
Maar als je eenmaal door het inpiratie hebt laten verleiden, word je verslaafd aan het. Nu is het  jou vergif die geneest je zoodat je hemel kan raken.
  Het wordt jouw diepste verlangeng, hunkering en levenslust. Het is nu jouw ogen, oren , spieren. Het is in jouw ziel en hart. Jouw gevoelens en zintuigen zijn nu ook de gevoelens en zintuigen van je eigen inspiratie. Grens die jullie had gedeeld, is in de verte verdwenen . Je en jouw inspiratie zijn nu onverbrekelijke eenheid!
  Sluit je ogen. Laat je je aan jouw inspiratie, aan jouw passie.
Nu zal ik naar mijn oude,stoffige la's van hout kijken. Misschien zullen ze wat wijs zeggen. Misschien zal ik een geheim horen. Of alleen een mop.

Wat nog!?

Wat is er met mij gebeurd? Wat scheelt er met andere mensen? Het is als ik in een andere wereld leven. Ik weet niet meer wat een werkelijkheid is. Alles is vreemd. Alles is heel snel. Ik begon een boek te lezen. Ik begon naar een film te kijken. Ik begon naar een lied te luisteren. Maar dan hield ik ermee op. Ik dacht aan niemand. Ik ergeerde me over niets. Ik geloofde aan illusies, passies en angsten..  Ik wende aan onrecht. Ik wedijverde met mezelf. Ik ging op de rare en gevaarlijke situaties in.
Soms dacht ik over een situatie. Kan je over een klein  huis van hout peinzen. Het is een donker huis zonder raamen. Het heeft alleen een deur. Het ligt diep in het bos. Je moet daar een nacht logeren. Het is er heel veilig. In het huis zijn er geen kevers. En buiten zijn er geen beesten. Alles is donker en stil. Alles is rustig. Er zijn allen dat huis, een bed en jij. Je kan niets horen en je kan niets zien. Je weet dat alles veilig is. Niemand kan je aanvallen.
Maar je bent gespannen. Je bent bang. Waar ben je bang voor? En wat zal je doen? Aan wie zal je geloven?

Tempo

Dus, moet ik een blog schrijven. Elk thema heeft zijn eigen muziek en voor dit thema zocht ik Darko Rundek en zijn liedje ''Cuba'' uit. De legende zei dat er drie nieuwsgierige meisjes waren.
Ze heetten : Dejana, Kaća en Sonja. Ze wisten niet wat te doen dus besloten ze naar Tempo te gaan. Ze begonnen er een spel dat ''Robin Hood'' heette te spelen. De regels van het spel waren: je moest  iets van Mišković stelen. Daarna moest je de gestolen ding aan de armen gaven. En dat waren ons.
Dus we besloten heel veel chocloa's  en indische noten te ''kopen''. Maar we betaalde allen een pot olijven, een fles rode wijn en een paar ''Shock'' kauwgommen. We aten de rest van de snoepjes en  toetjes in Tempo. Het was onze kleine bijdrage. We hadden een heel goede tijd. En ik vond een mooie skateboard dat ik moest proberen. Ik probeerde het een beetje te rijden. Het was: leipe shit ouwe!!!

Ik vraag me af  hoe zou Mišković in Cuba leven. Zou hij een goede vriend met Castro zijn?

Het is zaterdag. Het is nu zeven uur en het is ochtend. Ik ben zenuwachtig en ik kan niet slapen. Ik ben teleurgsteld met  andere mensen
Thomas ( of Tomas), Mark, Jorrek,  Antoine, Bart, Martin, Morris, Lucas... ze zijn uit Limburg, precies komen ze uit  Masticht . Maar ik denk dat mijn andere collega's (vriendinne) beter hen kunnen  uitleggen.
Dus nu ben ik mijn koffiie aan het drinken. Ik hoor het liedjes  van  de vloegen. Dit liedje gaan door mijn hart en maak mijn hart om gek te gaan.. Ik kan een goed (of misschien slecht) wibe  te voelen.
Ik luister naar een heel zielige liedje dat ''9 crimes'' heet. Het is een liedje van Damien Rice....
Ik weet het niet om wat te doen. Misschien zal ik met mijn hond wandelen. Na dat zal ik over de kunstschilders lezen. Bijvoorbeeld Dali haatte de gerechten dat geen vorm hebben.
En weten jullie de verhhaal die over Kant ging?

Hij houd van een meisje , maar hij leefde  in zijn ongewoon wereld. En na de vijf jaar hij naar haar huis annkwam  en. hij vroeg haar vader af  als hij kon met haar dochter trouwde. Haar vader zei tegen hem dat zijn dochter was dood voor al drie jaar. Een echt mooi en vreemd verhaal, he? En nu moet ik andere dingen doen: bijvoorbeeld  moet ik een zakelijke brief te schrijven!